Een stukje nostalgie: Ken je deze nog?

Ja ja, het zijn inderdaad schoenspanners!! De verkoper had ook varianten voor kinderschoenen. Heel geinig, ik ken(de) het dus helemaal niet.
 

Ik ben er DOL op! Lekker snuffelen en een praatje maken.
Ik zag ook een stapel kranten uit 1942: keurig verpakt en nog helemaal niet vergeeld. Het was bijzonder en interessant om er eens doorheen te bladeren: een echt fysiek stukje geschiedenis!
Wat speelde er toen in het nieuws, hoe werd het gebracht en hoe zag de wereld er toen uit?

Ik heb daar helaas weer geen foto van gemaakt 😓

Dan zou je ook eens naar de Oranjerie in Zeijen moeten gaan, ​@Shyrin van KPN. Daar is ook heel curiosa te koop en te zien, daar weet ​@Maja van KPN alles van! 

Zo herken ik ze ​@Berrie_Kaas. Om eerlijk te zijn gebruik ik ze nooit. Ik heb zelf graag Panama Jack schoenen en die zijn echt onverwoestbaar. Heb niet het gevoel dat de levensduur beter gaat worden van spanners. Maar wellicht vergis ik me gruwelijk.

Je treft er spontaan Community leden toch ​@driemaster. En krijgt gelijk interieuradvies 😁

Dat is inderdaad wel gaaf als je een fysieke krant aantreft uit vervlogen tijden. Zo kreeg ik van mijn ouders een oude plattegrond van het dorp waar ik woon. Achterop stonden de sponsors, allemaal winkels waar ik als kind kwam. Zo leuk om te zien. Ik heb zelf nog brochures uit de jaren 80. Net of je terug in de tijd gaat.

​@Shyrin van KPN ken je https://www.delpher.nl? Natuurlijk is een oude fysieke krant nog mooier maar Delpher is toch ook gaaf. Zoek maar eens op wat het nieuws was op je geboortedag. En welke advertenties en reclames er toen waren,

Over oude plattegronden gesproken, ik kwam laatst deze site tegen, echt heel gaaf om te zien hoe dingen waren Topotijdreis: 200 jaar topografische kaarten

Dat is inderdaad ook een erg mooie site ​@Thomas van KPN. Ik ben deze ooit al eens tegengekomen maar was deze uit het oog verloren. Leuk om de ontwikkeling van bijvoorbeeld je woonplaats te bekijken. Of bijvoorbeeld de ontwikkeling van mijnbouw bij mij in de buurt. Ik houd erg van geschiedenis van stukken land. Je kan uren zoet zijn op die site 😁

Zo weet ik bijvoorbeeld dat onder mijn huis geen mijngangen lopen omdat de concessie iets noordelijker ophield.

Wat vet, ik kom zelf ook uit een klein dorp. Heel grappig om te zien hoe er elke paar jaar wel een paar huizen en wijken bij kwamen. Groningen was ook een stuk kleiner vroeger trouwens.

Juist omdat het zo geleidelijk gaat heb je vaak niet in de gaten hoeveel er bijgekomen is. Aan de rand van het dorp waren er alleen weilanden. Als kind heb ik er nog paaseieren geraapt. De nieuwbouw van mijn lagere school lag moederziel alleen in dat gebied. Inmiddels is de school afgebroken en is het dorp tegen een ander dorp aangebouwd.

Op die site is het prachtig te volgen is de tijd. Zonder de mijnbouw was het hier waarschijnlijk nog een achtergebleven gebied maar nu toch echt een hoge bevolkingsdichtheid.

Wat maakt het dat Groningen zo groot is geworden? 

Ik gebruik mijn schoenspanners dagelijks, zie foto:

T eerste wat me opvalt zijn alle grote woonwijken natuurlijk. Bizar hoe wijken die we nu als oude wijken beschouwen toen nog gewoon boeren akkers waren. En echt zonde van de oude vesting grachten. Maar ook wel mooi om te zien hoe sommige dingen er nog wél bestaan. 

Zo heb ik ook zitten vergelijken ​@Thomas van KPN. Ik vind het altijd bijzonder als een gebouw of plek al zo lang er is zonder heel veel wijziging. Gewoon het idee dat er op dezelfde plek al 1,5 eeuw iets aanwezig is en generaties dit al zo ervaren.

Over schoenen gesproken: we waren in de Oranjerie, toen we deze schoentjes zagen staan, zulke heeft mijn vrouw nog gedragen toen ze klein was. Is dit nostalgie of niet? 
 

Over schoenen gesproken: we waren in de Oranjerie, toen we deze schoentjes zagen staan, zulke heeft mijn vrouw nog gedragen toen ze klein was. Is dit nostalgie of niet? 
 

 

Ik heb mijn peuterschoentjes nog op zolder staan. Het was toen gebruikelijk dat je ze liet verzilveren maar dat is er nooit van gekomen. Ma had ze wel keurig in een doos staan. Het is een iets dichter modelletje maar soortgelijk als op je foto.

Wij hebben ze ook gekocht en mee naar huis genomen. Ze heeft trouwens ook nog een beertje van vroeger toen ze vijf jaar oud was, rechts op de foto, heeft ze gekregen toen ze geelzucht had. Hij heet Spoetnik. Bambi, links op de foto, kwam een jaar later van opa. 
 

Wie kent deze en heeft ze ooit zelf gebruikt? 

Ps. Googel Lens en andere AI app’s maar even dicht laten 😊

Wat een TE schattige schoentjes, ​@driemaster! 😍
 

Oh, dit ken ik helemaal niet. Hoe, wat, waar kun je dat laten doen, ​@Roy74 ? Kan dat tegenwoordig nog?

😋😅

Ik heb echt geen idee wat ‘super krambanden’ zijn… 

Ik zal het vanavond aan ma vragen ​@Shyrin van KPN .Ik weet dat het in de jaren 70 gebruikelijk was. Ik vermoed dat financiële redenen de oorzaak zijn dat ze nog in originele staat zijn. In de jaren 70 en 80 was de welvaart nog niet zo groot.

Om eerlijk te zijn: de originele schoentjes zijn ook leuk. Als ik op zolder ben zal ik een foto maken.

Van mijn opa en oma heb ik ook nog wel wat mooie nostalgische aandenkens, zoals de (lege) beurs van mijn opa. Die gaf zichzelf nog weg haha. 

Mijn oom heeft die dingen ​@Berrie_Kaas voor zijn klompen

Klopt ​@Jeroen van KPN . Als, ook bij ons thuis, in de naoorlogse jaren een klomp gebarsten was of zelfs de ‘kap’ er helemaal af lag, werd deze gerepareerd met behulp van ‘klomp krammen’, (zie de linker klomp op het plaatje hier onder).

Ah wauw! Ik had er ook nooit van gehoord, maar nu ik het zo zie, komt het me wel wat bekend voor. Wat leuk, weer wat geleerd! 😍 

Ik heb toen ik klein was ook zulke klompen gehad, in het rood. In de zomer was het heerlijk om er water in te zetten als het warm was, en dan lekker met de voetjes erin 😁

Nu we toch met footwaer bezig zijn: klompen werden in die tijd vaak uit pure armoede gerepareerd met behulp van klomp krammen. Was de onderkant versleten dan werd ik naar mijn oom gestuurd die op ons dorp fietsenmaker was. Uit een versleten en gedemonteerde buitenband werden stukken rubber geknipt en met ‘klompspijkers’ onder een versleten klomp gespijkerd. Zo kon de klomp nog een tijdje mee en was het dragen bovendien prettig en slipvast op een ondergrond van sneeuw en ijs. Wij hoefden dus niet naar de wintersport, dat deden we gewoon in Drenthe 😀. Overigens kenden we het woord ‘Wintersport’ in de 60’er jaren helemaal nog niet. 

Het was heel belangrijk om aan de binnenkant van de klomp de spijkertjes ‘strak’ om te slaan of heel kort af te knippen of af te vijlen, anders kreeg je eigen ‘voetzool’ het lastig. Het dragen van zgn. klompsokken konden het draagcomfort ook verbeteren.  

Over schoenen gesproken, ik heb ze van vroeger nog…

Een heel mooi en lang betoog dat tegenwoordig met één woord samen te vatten is: duurzaam 😀

Ik probeer het nu te visualiseren 😂