Een stukje nostalgie: Ken je deze nog?

Vroeger urenlang bezig buiten te spelen met

Tegenwoordig kennen de kids alleen nog van Netflix Squid Game

Ik was net aan het opruimen en toen kwam ik een map tegen waar iets in bleek te zitten.

2x een 45 toeren single op karton

Nou weet ik dat ik die inderdaad nog had, maar dacht dat ze ergens anders waren te vinden, maar ik was even vergeten wat hierop stond, dacht eerst aan iets van Roxasect, maar nee even zoeken bracht mij het antwoord. Het was een reclame uiting voor behang. Het nummer die op een van beide singles zit heet: Met Zulke Rozen

Nou wist ik ook dat ik nog een Roxasect single had, dus die ook meteen opgezocht, hierbij de foto's van de voor en achterzijde.

Dit zal bij vele van de oudere generatie nog wel veel zeggen, al is die van de Roxasect nog niet zo lang weer populair geworden onder de jeugd. Daarvan heet het nummer: Twee Motten

Voor wie het niks zegt, dit is Tom Manders onder de alias Dorus.

Moet zeggen dat ik nu weer een hoop dingen heb gezien bij mijn zoektocht, dus mogelijk deel ik eerdaags nog wat uit de grote box😁

Nou volgens mij kennen (mijn) kinderen nog wel knikkers, als ik niet op pas liggen er wel ergens een paar op de grond net als mijzelf😥, ze kennen het alleen niet meer van op straat in kleine gatjes als pot spelen.

Ha dit deed ik ook! Ik heb tot mijn teleurstelling moeten ervaren dat ze allemaal dezelfde kleur hadden: doorzichtig. 😭 Had een hele verzameling in mijn la op school, maar die is verloren gegaan toen mijn basisschool afbrandde. Samen met een bal die ik gemaakt had van lijm. Ter grote van mijn vuist! Van dit soort lijm: 
 

En dan urenlang op de bovenkant van dat ding met je vingers pielen tot het een klei consistentie heeft. 

Had ook een heleboel van deze in mijn la: 
 

Gebietst van klasgenoten want ik mocht ze zelf niet kopen. 🙃

​@MandersOnline ik denk dat ik dit nog nooit gezien heb😅, die 45 toeren singles. Dus misschien een domme vraag, zijn dit dan hoesjes of kan je hier echt geluid uit krijgen? 

Juist een hele goede vraag, dit zijn niet de hoesjes, maar echt de singeltjes die je kan afspelen.

En omdat de box toch nog een keer open gegaan is, meteen een extraatje.

Want de bovenstaande man had ook een zoon die naar hem vernoemd is, Tom Manders Jr was dat een die heeft ooit diverse dingen gemaakte. Een van de denk ik bekendste dingen zie je hieronder iets van.

De foto is gemaakt van een stuk stof, waar ik misschien ooit iets van wil (laten) maken.

Ohja, de groeven zijn goed zichtbaar. Wat tof zeg!

Misschien kan je het in laten lijsten, het stukje stof! Ik heb een borduurwerk dat mijn oma gemaakt heeft, ingelijst. Ze wilde het weg doen, maar nu ze begin dit jaar is overleden, ben ik extra blij dat ik toen zei ‘geef het hier maar dan!’

POMPY DE ROBODOLL!!! Dit zegt mij wel wat maar weet niet meer precies wat… 🤔

Ik had vroeger ook cassettebandjes met verhalen en het bijbehorende boek. Het werd dan voorgelezen en als je de bladzijde moest omslaan was het “ping”! 
 

En iemand noemde smurfensnot in potjes… ik dacht huh, dat maakte je toch gewoon zelf? Lekkerst geurende shampoo of douchegel van je moeder pakken en hoppa! 
 

​@Shyrin van KPN 

Tropische temperaturen in aantocht. Ik had het vandaag al warm 🥵

Tijd voor een…. Die zaten in van die plastic zakjes die er amper af gingen. En ook fijn voor de wespen rondom de afvalbakken.

Haha ​@Shyrin van KPN nu je het zegt kan ik me ook herinneren dat ik van die luisterboeken had en bij de ping moest je inderdaad de bladzijde omdraaien.

Ik luisterde hier ook naar:

En de smurfensnot zat in van die groene ribbelige potjes. Het merk weet ik niet meer maar veel kinderen gingen die inderdaad zelf maken.

Mijn broer en ik vochten om de speelgoedfolders die in november op mat viellen. Herkenbaar? 🥳

De blauwe was favoriet hier!

Ken je deze nog?
Bij Dorus op schoot, met Tom Manders

En  nog een beroemde van Dorus in een dubbelrol, de muizenval:

Kennen jullie deze ook nog?

In het pré navigatie tijdperk heb ik in mijn werkzame leven veel gebruik gemaakt van het 100.000+ stratenboek (en zijn dunnere voorgangers) van Shell, aangeschaft tegen inkoopprijs in de personeelswinkel. Heb nl. bijna mijn hele werkzame leven bij deze club doorgebracht en men verzorgd nu maandelijks ook mijn pensioen, maar dat terzijde. Dit boek heeft mij met de diverse edities gebracht waar men op mijn komst rekende. Toch prevaleer ik de huidige navigatie app’s op mijn mobiel in combinatie met Android-Auto die het huidige ‘digitale stratenboek’ breed op een groot scherm projecteren en, mits aangezet, nog mondelinge aanwijzingen geven ook, ja zelfs blokkades en files voorspellen. 

Ik heb hier een zwakte voor, ik vroeg ook altijd aan de vrienden van mijn grootvader wat ze vroeger deden omdat hij dat niet wilde delen. De mooiste verhalen kwamen naar boven. 

Dus, vertel het ons. 

Deze kwam ik vanmiddag tegen. Ook nostalgisch…

Rijden die nog en het wild rond ​@driemaster ? In het openluchtmuseum rijd er ook zo een. Is dit er een van de RET?

​@Roy74 Ja, klopt helemaal. Met deze kan je rondritten maken door Rotterdam. Er staat overigens nog een van de eerste metro stellen in het openluchtmuseum en zo’n oud tramstel. 

Nou, ééntje dan nog.

Ik heb hem nog de Agfa Box! Filmrolletjes van (ik dacht 8) opnamen kochten we bij lokale drogisterij, een fotozaak was er niet. In de ‘60 jaren van de vorige eeuw had (bijna) niemand een eigen fototoestel. In de zesde klas van de lagere school, nu groep 8 van de basisschool, mochten we als 6e klassers bij toerbeurt de Agfa Box van school een paar dagen lenen. Dit om kennis te maken met de fotografie van toen. Hier werd gretig gebruik van gemaakt.

Had je het toestel te leen en was deze voorzien van een filmpje dan was niemand veilig voor de fotograaf in spe. Voor foto's 'rechtop' hield je het toestel ook rechtop, voor 'liggende' foto's draaide je het toestel 90 gr. , eigenlijk net als nu dus. Om te zien wat er op de foto kwam had je twee afzonderlijke glaasjes, één aan de bovenkant en één zijkant, je 'keek' daarmee door twee afzonderlijke lensjes aan de voorkant. Om het rolletje te plaatsen moest het hele toestel open. Met veel gedoe en gesteek achter speciale geleiders moest het begin van het filmrolletje op een speciaal spoeltje met een doorspoelknop aan de buitenkant. Hieraan moest je net zo lang draaien tot het nummer van de eerste foto, een 1 dus, in een venstertje aan de achterkant van het toestel verscheen. Waren alle foto's gemaakt dan helemaal doorspoelen tot het hele filmpje op het speciale spoeltje zat. Dit spoeltje brachten we naar dezelfde drogist om te laten ontwikkelen en afdrukken. Het mapje met de foto's kon je ruim een week later ophalen. 

Vanmorgen een ritje gemaakt in een oude Amsterdamse tram.

Nou, ééntje dan nog.

Ik heb hem nog de Agfa Box! Filmrolletjes van (ik dacht 8) opnamen kochten we bij lokale drogisterij, een fotozaak was er niet. In de ‘60 jaren van de vorige eeuw had (bijna) niemand een eigen fototoestel. In de zesde klas van de lagere school, nu groep 8 van de basisschool, mochten we als 6e klassers bij toerbeurt de Agfa Box van school een paar dagen lenen. Dit om kennis te maken met de fotografie van toen. Hier werd gretig gebruik van gemaakt.

Had je het toestel te leen en was deze voorzien van een filmpje dan was niemand veilig voor de fotograaf in spe. Voor foto's 'rechtop' hield je het toestel ook rechtop, voor 'liggende' foto's draaide je het toestel 90 gr. , eigenlijk net als nu dus. Om te zien wat er op de foto kwam had je twee afzonderlijke glaasjes, één aan de bovenkant en één zijkant, je 'keek' daarmee door twee afzonderlijke lensjes aan de voorkant. Om het rolletje te plaatsen moest het hele toestel open. Met veel gedoe en gesteek achter speciale geleiders moest het begin van het filmrolletje op een speciaal spoeltje met een doorspoelknop aan de buitenkant. Hieraan moest je net zo lang draaien tot het nummer van de eerste foto, een 1 dus, in een venstertje aan de achterkant van het toestel verscheen. Waren alle foto's gemaakt dan helemaal doorspoelen tot het hele filmpje op het speciale spoeltje zat. Dit spoeltje brachten we naar dezelfde drogist om te laten ontwikkelen en afdrukken. Het mapje met de foto's kon je ruim een week later ophalen. 

Prachtig. Vooral hoe je beschrijft dat het leven simpelweg een stuk langzamer ging dan nu. Een week wachten op de foto’s was tot de digitale camera heel normaal.

Heb je nog foto’s die met die camera gemaakt zijn?

Wat een heerlijk topic om te(rug) te lezen! 

Ik kan wel tientallen onderwerpen bedenken om iets leuks over te schrijven. Graag wil ik het ‘marc’ tijdperk aansnijden. De jongeren zullen zeggen: “wa’s dat?”  MARC stond voor ‘machtiging algemene radio communicatie’. In de jaren 80 kon je via, jawel, de PTT, zo’n machtiging kopen, 35 guldens, om vervolgens legaal uit te zenden op de 27MC band. Termen als ‘breakie, break’ (=graag in contact komen op het kanaal) of ‘knijpen’ (=wegdrukken op het kanaal) komen daar vandaan. De machtiging was alleen geldig voor een 22 kanaals ‘bakkie’ FM gemoduleerd, zo zag dat eruit…

… rechtsonder, het PTT logo, om aan te geven dat het een ‘marc’ bakkie betreft. Het lastige was dat het bereik, zo’n 25 kilometer was, in drukke tijden zelfs minder. Ikzelf heb een keer midden in de nacht vanuit Rotterdam verbinding kunnen maken met Noordwijk… 

Het was ook een machtige tijd met zg. ‘vossenjachten’, hele clubjes met mobiele bakkies gingen op pad om een station of gebruiker uit te peilen, er waren zelfs hele competities met vele prijzen. 

Driemaal raden wat mijn roepnaam was in die tijd? Jawel: driemaster. 

​@driemaster , heb hier nog een HF tranceiver Kenwood TS930s:

En een Yaesu 600 Watt lineair FL2100Z:

Niet van Rotterdam naar Noordwijk maar gewoon de hele wereld rond. 😎

Overigens wegens gebrek aan antennes na verhuizing al jaaarenlang niets meer mee gedaan, een aantal jaar geleden uit kostenbesparing zelfs de machtiging opgezegd.

Ja, ​@Roy74 , ik heb nog foto’s die gemaakt zijn met deze Box. Vanwege de kostprijs in die tijd laten deze alleen maar personen zien. Vanwege de wet op de privacy (die toen overigens nog niet bestond 😉) kan ik hier geen voorbeeld laten zien.